Bondscoach Paul Le Guen heeft momenteel de leiding over het nationale team van Kameroen, ook wel De Ontembare Leeuwen genoemd. Onder leiding van deze Fransman wist het team zich te kwalificeren voor het WK.

De kwalificatiereeks in Afrika bestond uit meerdere delen en dus diverse voorrondes. Uiteindelijk bleven er 20 teams over in de derde ronde, waarin zij verdeeld werden over vijf groepen van vier landen. De groepswinnaars plaatsten zich voor het WK 2010 in Zuid-Afrika. Kameroen eindigde op de eerste plaats in groep A, voor Gabon, Togo en Marokko. Het team behaalde 13 punten uit 6 wedstrijden, wat genoeg was voor kwalificatie.

Sinds 1982 deed Kameroen in totaal vijf keer mee aan de eindronde van een WK, vaker dan enig ander Afrikaans land. Het beste resultaat was een plek in de kwartfinale in 1990. Dat was sowieso een bijzonder toernooi voor Kameroen: ze zorgden in hun openingswedstrijd al voor een verrassing door titelverdediger Argentinië met 1-0 te verslaan. In de kwartfinale was Engeland helaas te sterk. Het team van Kameroen verwierf echter veel sympathie door hun enorme spelvreugde en hun vrolijke dansjes bij de cornervlag als er gescoord was.

Dat het voetbal leeft in Kameroen, werd na de kwalificatiereeks voor het WK van 2006 pijnlijk duidelijk. In de laatste minuut van de allesbeslissende wedstrijd tegen Egypte kreeg Kameroen bij een 0-1 achterstand nog een penalty. Doordat Pierre Womé de bal tegen de paal schoot, kwalificeerde Kameroen zich niet voor dat WK. Womé kreeg het zwaar te verduren in de weken na die wedstrijd: zijn huis werd in brand gestoken en hij werd zelfs met de dood bedreigd. Uiteindelijk is hij zelfs het land ontvlucht.  

Sterspeler van het Kameroense team is zonder twijfel aanvoerder Samuel Eto’o, die al drie keer tot Afrikaans Voetballer van het Jaar werd uitgeroepen. Op 14-jarige leeftijd speelde hij al zijn eerste interland en bij zijn clubs Real Mallorca en FC Barcelona was hij van grote waarde. Momenteel komt hij uit voor het Italiaanse Inter Milan.